Manuel Uijttewaal fluitend in de zaal. Foto Judith de Lange.

Manuel Uijttewaal uit Alkmaar ziet geringe lengte van 1.42 meter niet als bezwaar

Klein van postuur, groot in dadendrang

Door LEO BLANK


Hij weet bijna zeker dat er geen andere KNVB-scheidsrechter in Nederland fluit die zo klein is als hij. Voor Manuel Uijttewaal uit Alkmaar is zijn geringe lengte van 1.42 meter een gegeven. De gedreven scheidsrechter barst van de ambities en hoopt zo ver mogelijk te komen in de arbitrage.


“Maar plezier in het fluiten staat voorop hoor”, nuanceert de 21-jarige leidsman onmiddellijk.

De jonge Alkmaarder is door zijn bescheiden postuur een opvallende verschijning op de voetbalvelden en in de sporthallen in West I. “Maar tot nu toe heb ik er nooit last van gehad. Spelers testen me uit, maar dat doen ze ook bij collega-scheidsrechters. Ik laat al snel weten dat er niets te halen valt. Ik sta verbaal mijn mannetje. Houd niet van gezanik in het veld. En als een gele of rode kaart op zijn plaats is aarzel ik daar niet mee.”


Gewrichtsafwijking

Manuel woont pas twee jaar in Alkmaar. Hij groeide op in het Zuid-Hollandse Nieuwkoop. Vanaf zijn geboorte kampt hij met achondroplasie. Een gewrichtsafwijking die een langzame groei van het lichaam veroorzaakt. En doordat hij een grote kans heeft op blessures, verboden artsen Manuel om te gaan voetballen.

Een harde klap voor de sportieve jongen, die ‘gek’ is van het spelletje: “Maar ik werd hiermee geconfronteerd. Niemand in de hele familie heeft deze afwijking, alleen ik. Ook mijn broer en zus hebben een normale lengte.”


Fluiten

Hij liet zich niet zomaar uit het veld slaan. Fluiten leek Manuel een heel mooi alternatief met veel minder risico op blessures. “Ik ben op negenjarige leeftijd begonnen bij de F-pupillen bij Nieuwkoop. Hartstikke leuk. Toen ik zeventien was heb ik in Gouda de BOS-cursus gevolgd. Als kersverse KNVB-scheidsrechter eerst een halfjaar jeugdteams op zaterdag gefloten. Toen overgestapt naar de senioren op zondag. Ik ben gepromoveerd en leid dit seizoen wedstrijden in groep F, dus vooral derde- en vierdeklassers.”


Zaal

Manuel is niet alleen actief op het veld. Ook in sporthallen kent bijna iedereen hem. Hij fluit inmiddels in de Topklasse, het hoogste niveau in het district. Daarnaast is hij rapporteur en praktijkbegeleider op het veld en in de zaal.

“Ja, bijna iedere dag ben ik wel bezig met voetbal. Het is soms wel even puzzelen. Ik volg een opleiding voor docent economie in Rotterdam. Reis dagelijks drie uur per trein heen en weer. En dan train ik ook nog bijna wekelijks bij scheidsrechtersvereniging Zaanstreek. Voetbal op tv volg ik af en toe. Tussendoor maak ik gewoon huiswerk”, duidt Manuel zijn drukke leventje.

Drie momenten tijdens een wedstrijd veldvoetbal.

AZ

Het voetbal leidde hem drie jaar geleden naar zijn huidige woonplaats. “Ik heb gevlagd bij jeugdteams van AZ. Naar stadions in het hele land geweest. Een mooie en leerzame periode. Zag hoe ambitieuze scheidsrechters floten en hoe ze zich opstelden naar spelers en begeleiding. Op welke manier ze bijvoorbeeld door hun houding weerstand opriepen. Ik heb daar veel van opgestoken”, vertelt Manuel.

Dat hij klein is deert hem totaal niet. En ook spelers, trainers en toeschouwers kennen hem zo langzamerhand wel. “Ik kom wekelijks in de zaal en op het veld zoveel kennissen tegen. Voor hen is mijn lengte geen enkel thema meer”, verzekert Manuel.


Meer uitstraling

Toch speelt het volgens hemzelf wél mee bij zijn houding binnen de lijnen: “Ik moet net wat meer uitstraling hebben dan andere scheidsrechters en ook overtuigender overkomen. Anders lopen ze over me heen.”

Tot nu toe gaat hem dat prima af. Hij heeft slechts één keer een wedstrijd moeten staken. Dat was enkele jaren geleden tijdens een seniorenwedstrijd waar de gemoederen hoog opliepen.

Maar hij voelt geen extra weerstand: “Die moet je zien weg te halen. Ik word behandeld zoals iedere andere scheidsrechter. Een beetje uitdaging in een wedstrijd vind ik wel prettig.”


Interviews

Manuel wordt regelmatig benaderd voor interviews, ook als het helemaal niet om voetbal en arbitrage gaat. “Ik ga op lang niet alle verzoeken in en ben daar heel selectief in.”

Is er dan niets te klagen? “Toch wel”, aldus Manuel, “in groep F sta ik nogal vaak op de reservelijst. Uiteindelijk word ik meestal toch aangesteld. Maar ik vind het fijner als ik gewoon word opgenomen in het reguliere programma.”

Manuel Uijttewaal. Foto Judith de Lange.