Andere tijden…

door ARIE DEN DULK

Bij het gereedmaken van de laatste editie van De Scheidsrechter moesten we onwillekeurig denken aan 1934 toen de eerste editie het licht zag. Gelukkig beschikt de COVS dankzij Ron de Bruin over een bijna compleet archief van deze 85 jaargangen. Lichtelijk verbaasd nemen wij kennis van de omstandigheden toentertijd en het product zoals dat verschijnt.

Men spreke van… 1 maart 1934. Den Nederlandsche Bond van Voetbalscheidsrechters, de voorloper van de COVS, geeft haar tweede blad uit. Het blad verschijnt 2 x per maand en de abonnementsprijs bedraagt anderhalve gulden per jaar. Voor dat bedrag krijg je dus 24 bladen en het wordt ook nog eens per post bezorgd.

Er is een heuse Redactie-Commissie, een redacteur en een hoofdredacteur. In totaal vijf leden bemannen de redactie. Je vraagt je af hoe de redactievergaderingen in 1934 werden gehouden. Met redactieleden uit Den Haag, Leeuwarden, Enschede, Bilthoven en Sneek zal er flink gereisd moeten worden. Een auto was toen een bijzonderheid, het treinennetwerk primitief vergeleken met nu.

Er bestaat nog geen telex of telefax, laat staan e-mail, faceboek of internet. Hoe krijgen ze het voor elkaar om twee keer per maand een blad uit te brengen. Kopij aanleveren gaat per post. Aan foto’s ontbreekt het in zijn geheel. En dat is dan wel weer makkelijk.


De redactie van De Scheidsrechter beschikt hedentendage wel over die snelle communicatiemiddelen. Telefoon, e-mail en internet zijn onmisbaar. Voor de foto’s doen wij een beroep op een professioneel fotopersbureau. Alleen voor interviews moeten we de deur uit. Maar als het niet uitkomt dan doen we dat ook nog wel eens telefonisch of per e-mail. Wat vandaag gebeurt kan morgen bij de lezers zijn want we zijn immers niet afhankelijk van drukkers en postbezorgers.

Bijgaand een deel van de inhoud. Let wel, het is 1934


Vraag: Een speler van de verdedigende partij sloeg in het strafschopgebied opzettelijk naar den bal, de bal ging via zijn hand door het doelvlak. Voordat de bal het doelvlak had overschreden, floot de scheidsrechter voor hands, echter annuleerde hij deze beslissing en gaf doelpunt, omdat, indien de bal niet door de verdedigende partij zou zijn gegaan.

Antwoord:
De beslissing is onjuist. Door te fluiten, staakte de scheidsrechter het spel en was derhalve de bal dood. Een na het fluitsignaal gemaakt doelpunt kan niet worden erkend, hoe jammer het in dit geval ook is. De scheidsrechter is wat te vlug geweest met fluiten. Hij had zonder bezwaar een oogenblikje kunnen wachten om eerst te zien, wat er zou gebeuren. Ware de bal dan door het doelvlak gegaan, dan zou hij het doelpunt hebben kunnen toekennen, waartoe hij dan ook verplicht geweest was.

Onderstaand berichtgeving over een groeiende organisatie. Er zijn 19 scheidsrechterverenigingen aangesloten. Hoewel dit nog altijd fors minder is dan in 2019, groeit het ledenaantal fors. Dat is nu wel anders. Het Dagelijks Bestuur bestaat geheel uit leden van West I en West II. Van de zuidelijke provincies is alleen Tilburg lid. Wel moet worden opgemerkt dat verschillende nu bestaande scheidsrechtersverenigingen toen nog niet waren opgericht.