Ton Schnitzeler in het clubhuis van COVS Venlo werkend aan de uitwerking van een rapport. Foto Bernard Schenk.


Arbiter Ton Schnitzeler uit Limburgs Belfeld rapporteert sinds een jaar collega’s

‘Ik wil scheidsrechter spiegel voorhouden’

Door BERNARD SCHENK

De laatste jaren nam het aantal rapporteurs alleen maar af en zelfs zo erg dat in bepaalde groepen begeleiders hun taken overnamen. Maar ruim een jaar geleden was er in Zuid een cursus, waaraan scheidsrechter Ton Schnitzeler uit het Limburgse Belfeld besloot deel te nemen. Dat hij er tweehonderd kilometer (heen en terug) voor moest rijden weerhield hem niet van deelname.

Waarom ben je rapporteur geworden?

Ik ben nu ruim 25 jaar scheidsrechter, waarvan tien jaar bij de KNVB en ook ik kreeg wel eens een rapport, waarin ik mij niet herkende. Ik dacht: ‘Dit is niet de manier waarop objectief een weergave gerapporteerd is en waar de scheidsrechter een positief leermoment uit kan halen. Dus ga ikzelf proberen het beter te doen’. Eigenlijk ook de reden waarom veel voetballers scheidsrechter worden.”


Hoe bevalt het?

“Omdat ik op zondag nog scheidsrechter ben, rapporteer ik op zaterdag bij het jeugdvoetbal en dat doe ik nu ruim één seizoen. Na de verhelderende cursus (vier lesavonden van drie uur) en een aantal proefrapporten ben ik zelfstandig aan de slag gegaan en probeer ieder rapport weer een scheidsrechter een spiegel voor te houden en mijn eigen mening los te laten. Maar ook in de huid van de desbetreffende leidsman te kruipen om te zien hoe hij de wedstrijd gemanaged heeft.”

“Om de componenten juist te beschrijven en daaraan een bepaalde waarde toe te kennen is geen eenvoudige zaak en vergt vele uren arbeid. Wedstrijdbezoek inclusief reistijd minimaal drie uur en daarna uitwerking ongeveer vier uur. Dus absoluut geen fluitje van een cent, om nog maar eens in scheidsrechterstermen te blijven.”

“Soms krijg je ook het rapport terug van de kwaliteitsbewaker omdat de omschrijving niet voldoende strookt met de gegeven waarde en moet dat nog eens herzien worden.”

“Toch haal ik er mijn voldoening uit om iedere keer weer een scheidsrechter gerapporteerd te hebben en hem of haar een spiegel voorgehouden te hebben.”


Ton Schnitzeler in het clubhuis van COVS Venlo.

Wat kan beter?

Na de korte periode dat ik als rapporteur dienst doe, valt het mij op hoe weinig bijeenkomsten er georganiseerd worden voor rapporteurs. Met name het onderling overleggen over een aantal zaken zou de rapportage alleen maar kunnen verbeteren.”

“Nu komen we alleen maar in het begin van het seizoen bij elkaar om hoofdzakelijk de nieuwe spelregels te bespreken en is er weinig tijd voor onderling overleg.”

“Ook vind ik het jammer dat een rapporteur geen contact met een scheidsrechter mag hebben (alleen bij staking etc.), want dat kan volgens mij weleens verhelderend werken.” Ook weet Ton niet of hij een strenge of milde rapporteur is. “Daar ben ik wel eens benieuwd naar.”


Hoe onderhoud jij het contact?

“Ik ben lid van de COVS Venlo en iedere donderdagavond probeer ik trouw bij de trainings- en clubavond aanwezig te zijn. Daar heb ik de mogelijkheid om van gedachten te wisselen met collega’s en anderen. Verder ben ik ook nog scheidsrechterscoördinator bij voetbalvereniging Belfeldia in mijn dorp.”


Hoe zie jij de rapportage in de toekomst?

“Nu het aantal rapporteurs steeds meer afneemt, zal er een oplossing gevonden moeten worden en vooralsnog zie ik dat begeleiders steeds meer taken over moeten nemen.”

Het is te hopen voor de KNVB dat Ton niet de laatste der Mohikanen is en er toch nog meerdere personen de rapporteurscursus willen volgen om zodoende kwaliteit te waarborgen.