Clubscheidsrechter Thimo Weijts begint aan de wedstrijd MOC’17 J17-2 DSE J017-1.

Hoe is de clubarbitrage bij de voetbalclubs geregeld? Dit is het tweede artikel in een serie van zes over dit onderwerp. Hierin komen clubs aan het woord die zich uitspreken over de situatie rond de arbitrage. Nadat in november West II het spits had afgebeten is het nu de beurt aan een aantal voetbalverenigingen uit district Zuid I. Bijgaand MOC’17 uit Bergen op Zoom.

Verplichte cursus pupillenscheidsrechter bij MOC ’17

Door LEO BLANK


Bij voetbalvereniging MOC’17 in Bergen op Zoom lopen meer dan honderd jonge leden rond, die een cursus pupillenscheidsrechter succesvol hebben afgerond. Een luxe die het zichtbare resultaat is van de maatregel om jeugdvoetballers onder vijftien jaar verplicht zo’n cursus te laten volgen.


Voorzitter Jan van Poppelen (57) van de arbitragecommissie is de geestelijk vader én drijvende kracht bij MOC’17 (Mevo Olympia Combinatie) achter alles wat te maken heeft met arbitrage. De grootste club van de Brabantse gemeente telt ruim twaalfhonderd leden en ongeveer zeventig teams. Het eerste elftal komt uit in de derde klasse zondag.


Ambities

De vereniging noemt zichzelf op haar website een familieclub met ambities. Arbitrage staat sinds april 2016 serieus op de agenda, aldus oud-speler Van Poppelen: “Twee jaar eerder zijn er al eens pogingen gedaan, maar dat is snel doodgebloed. In 2016 zijn wij terugverhuisd naar Bergen op Zoom. Na enkele jaren geen vrijwilligerswerk te hebben gedaan begon het weer te kriebelen. Daarvoor woonde ik enige tijd in Ossendrecht. Daar was ik ook actief bij de lokale voetbalclub ODIO. Onder meer als jeugdcoördinator pupillen en junioren.”


Geen beleid

Hij trof volgens eigen zeggen bij MOC’17 een gezellige en grote club aan. Maar clubarbitrage hing er tot dan eigenlijk maar een beetje bij. “Er was op dat vlak geen beleid.”

Van Poppelen wilde daar graag iets aan veranderen. Maar vroeg eerst een gesprek aan met hoofd- en jeugdbestuur: “Het moest immers niet iets vrijblijvends worden. Iedereen binnen de club moet weten wat er van ze verwacht wordt en welke verplichtingen het met zich meebrengt.”

Clubscheidsrechter Thimo Weijts in actie tijdens de wedstrijd MOC’17 J17-2 DSE J017-1.

Voortvarend

Van Poppelen kreeg groen licht en ging voortvarend aan de slag. De afgelopen drie seizoenen hebben per seizoen drie teams van jongens en meiden onder vijftien jaar verplicht de cursus pupillenscheidsrechter van de KNVB gevolgd. Omdat deze jongeren in selectie-elftallen zitten, was deze cursus niet vrijwillig voor hen. Ook kregen ze te horen dat ze gemiddeld twee keer per seizoen een wedstrijd zouden moeten fluiten bij hun vereniging.


Harde lijn

“Daarin hebben we een harde lijn gevolgd. Studie of een bijbaantje op zaterdag zijn geen excuses om af te zeggen. Dat accepteren we gewoon niet. Als de leider van het team dat wenst krijgen ze maanden vooraf een schema van te fluiten wedstrijden. Er kan onderling worden geruild”, licht de voorzitter van de arbitragecommissie toe.

Wie toch hardnekkig weigert om zich vrij te maken om twee keer per seizoen de fluit te hanteren, kan in het uiterste geval een schorsing tegemoet zien als speler. Dat komt volgens Van Poppelen nauwelijks voor: “In de afgelopen jaren slechts twee keer. Na gesprekken met de betreffende speler en eventueel een ouder erbij wordt het in 99 van de honderd gevallen opgelost.”


Leuke hobby

Zoals gezegd beschikt MOC ’17 nu over meer dan honderd jonge spelers die de pupillencursus hebben gevolgd en een paar keer per seizoen een wedstrijd fluiten. Enkele van die pupillenscheidsrechters vinden de hobby zo leuk dat ze ondertussen ook de cursus verenigingsscheidsrechter hebben afgerond. Daardoor heeft de club nu de beschikking over zeven extra arbiters die de oudere jeugd en senioren fluiten. Van hen zijn er drie wekelijks beschikbaar, de vier anderen door studie en werk alleen in noodgevallen.

Clubscheidsrechter Thimo Weijts, een van de vele verenigingsscheidsrechters van MOC’17, in actie.

Knelpunt

Bij MOC ’17 vormen wedstrijden bij de oudere jeugd en senioren een knelpunt, erkent Van Poppelen: “Ieder weekend hebben we gemiddeld dertig tot 34 thuiswedstrijden. Een paar worden geleid door KNVB-scheidsrechters. Jeugdwedstrijden kunnen we allemaal bemannen. Maar voor de andere categorieën komen we arbiters te kort en moeten we soms improviseren.”

Dat houdt in de praktijk in dat een trainer of leider van een team de fluit ter hand neemt. Ook wordt samengewerkt met buurtclubs als FC Bergen en Nieuw Borgvliet waarbij een beroep wordt gedaan op elkaars clubscheidsrechters. Bij die clubs speelt overigens hetzelfde probleem, dus die uitwisseling lost niet altijd alles op.


Vergoeding

Bij MOC ’17 ontvangen verenigingsscheidsrechters een officieel scheidsrechtertenue, inclusief gele en rode kaart, fluit en scoreblokje. Ook ontvangen ze rond een wedstrijd consumptiebonnen. Om te concurreren met bijbaantjes op zaterdag ontvangen ze vanaf dit seizoen bovendien een vergoeding van twintig euro per gefloten wedstrijd.

De club zorgt ook voor door de KNVB opgeleide praktijkbegeleiders vanuit de vereniging. “Daarnaast moedigt MOC ’17 verenigingsscheidsrechters aan om bijeenkomsten over onder meer spelregels bij te wonen bij COVS-vereniging Bergen op Zoom. “Uiteraard hopen we dat enkele van onze jonge scheidsrechters doorgroeien naar de KNVB en op het allerhoogste niveau gaan fluiten”, aldus Jan van Poppelen.


Op de rails

Hij is trots op de clubarbitrage, die na bijna drie jaar volle inzet stevig op de rails staat: “Er is net weer een nieuwe cursus verenigingscheidsrechter van start gegaan. Twaalf jonge voetballers van ons en van enkele buurtclubs hebben zich daarvoor aangemeld. Gedurende vier avonden worden ze bij ons op het complex opgeleid door KNVB-cursusleiders. Dat gaat hartstikke goed.”